با اجازه ی دوستان

با اجازه ی دوستان
یه غزل با لهجه ی شیر ازی :

ای روزا دل به تو محتاجه ایطُو وِلُم نکن
گُلخونه ی دل دیگه تاراجه ایطُو ولم نکن

هِی نزن آتیشِ هِجرت به دِلُم وُوی کاکو جون
ای همه دِلُمِه نَچِرزون توو اَلُو وِلُم نکن

دَم به ساعت بُ دِلُم بازی نکن عشوه نَیُو
اَی وِلُم کَردی , دِلُم میشه وِلُو وِلُم نکن

از خونِه ی چیشام نیگا کن اشک ماتم سُریده
چشمه از اشک چیشام شد پُرِ اُو ولم نکن
مِی دِلِت سنگه که هِی فِرتی دِلُمِه می چِرزونی ؟

وُوی چِقَد بِهِت بگم هِی روز و شُو ولم نکن
نَمیگم سال تا سال از کُنجِ خونُو بیرون نَیُو

هر جُو دوس دُشتی بُرو اَمُّو یِهُو ولم نکن
مِثِ کّفتّرُوی که هِی بُو هر سوتی هَوُوی میشن .

به هِوُوی سوت زَدَنُوی دلبرِ نُو وِلُم نکن
وُوی کاکُو مُردَم تُو نوشتم ☺️