پارت۴

قلبی که دوباره تپید

سرم رو بالا بردن و یه پسرم مو بلوند رو دیدم که با تعجب زل زده بهم و یه آب نبات تو دهنش بود

همینطوری که گریه میکردم گفتم: هق.. چیه.. آدم ندیدی؟

جواب داد: چرا دیدم ولی نه یه دختر بچه ی کوچولو که چشمش خونریزی داره و یه گوشه نشسته داره گریه میکنی..

منم همینطور که گریه میکردم بهش زل زدم و بعد سعی کردم اشکام رو پاک کنم( چشمی که سالمه)

اون پسره روی پاهاش خم شد و نشست روبه روم (همونطوری که میرینیم*) و گفت:
اوی دختره چه بالایی سرت اومده؟

گفتم: به تو ربطی نداره بعد دوباره سَرم رو گذاشتم رو زانو هام که بغلشون گرفته بودم


پسره گفت: هوی بسه دیگه گریه نکن.. میخوای کمکت کنم؟

بهش نگاه کروم و گفتم:
_هق .. چجوری..


چه میدونم یه جوری

پسره گفت: اسمت چیه؟

یکم فکر کردم ...
من تا الان اسم نداشتم البته تو این زندگی.. هرچند به اون ربطی نداشت ولی خب.

گفتم: اسمم آیومی عه ..


اونم گفت: اسم منم مانجیروعه.. میتونی صدام کنی مایکی..

سرم رو تکون دادم
بعدشم دستشو به سمتم گرفت و لبخند زد

چند ثانیه نگاه کردم و بعد با استینم اشکام رو پاک کردم و دستش رو گرفتم

اونم دستم رو کشید سمت خودش و با خودش برد

_ چند سالته؟

ه..هشت

مایکی نگام کرد و گفت:.. چقد کوچولویی!

گفتم: نه خیرم نیستم..( واقعا هم نبودم.. هرچند وقتی که مردم هم، سنم زیاد نبود و ۱۰ سالم بود.. ولی اگه با الان جمعش کنی میشه ۱۸سال.)

مایکی آبنباتش رو تو دهنش چرخوند و گفت: چرا هستی. چهار سال ازم کوچیک تری.


هوممم.. پس ۱۲ سالشه درواقع ازش ۶ سال هم بزرگ ترم! ولی چون نمیتونستم اینو بگم ساکت موندم

مایکی: چه اتفاقی برات افتاده؟

آیومی: داستانش مفصله...

مایکی بازم آبنباتش رو تو دهنش چرخوند و گفت: هومم باشه