بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت چهارم :
بله، انسان آزاد است و می‌تواند خودش را از بلندای کوه، به درّه پرت کند - می‌تواند خودکشی کند یا حتی دیگران را به قتل برساند - آزاد است که عقل و شعور را به کار بندد، یا آنها را تعطیل کند و از هوای نفس حیوانی‌ اش تبعیت کند - آزاد است که خداوند سبحان را بندگی کند، یا إله‌های کاذب را به جای او قرار دهد و آنها را بندگی کند - حتی می‌تواند هوای نفس خودش را بندگی کند: أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ أَفَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا -آيا ديدی كسی را كه هوای نفس خويش را إله - معبود خود برگزيده است‌؟ آيا تو می‏توانی وکیل او باشی او را ضمانت و حفاظت نمایی؟!(سوره فرقان آیه 43)
اخلاق مؤمن : آزادی انسان، محدود است به آن چه می‌تواند انتخاب کند و در نتایج و عواقب انتخاب‌ هایش نیز آزاد نیست؛ چنان که آزاد است شراب بنوشد، اما آثار آن بر روح، روان، عقل، اخلاق و جسمش، جبری می‌باشد - آزاد است که لباس تقوا و لباس بدن را کنار بگذارد، بدنش را در انظار عمومی، رایگان به نمایش بگذارد؛ اما در نتایج و عواقب دنیوی و اخروی آن، آزاد نیست - آزاد است که ایمان بیاورد یا کفر بورزد - تقوا داشته باشد، یا در هر امری، بی‌ بصیرت و بی غیرت، لاابالی و وحشی و اهل فحشا باشد وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً، اما در مترتب شدن نتایج و عواقب آن، آزادی ندارد.
اخلاق مواضع نظری و عملی مؤمن، بهره‌مندی از نعمت آزادی، در چارچوب اطاعت از پروردگار عالَم می‌ باشد که عقل و فطرتش مصدق و مؤید آن می‌باشند؛ که در غیر این رویکرد، آزادی‌هایش محدود به امر و نهی و چار چوب‌های شیاطین و هوای نفس خودش می‌گردد.
از این‌رو، اخلاق مؤمن، حفظ پوشش، یا به تعبیری حجاب باطن تقوا و نیز حجاب ظاهر لباس مناسب می‌باشد.(پایان)