برده عمارت جئون

پارت ⁵⁷
تمام طول مسیر به این فکر میکردم مامان راست میگفت،من هنوز هیچ حسی به بچه نداشتم.


حتی گاهی یادم میرفت که حامله ام.

اگه الان سقطش میکردم بهتر بود،وقتی به دنیا می‌اومد و پدرش اون و ازم می‌گرفت دیگه زندگی برام بی معنی میشد.

اما چطوری باید سقط میکردم.

من حتی تا اسطبل هم که میرفتم یه نگهبان از دور مراقبم بود.


نمیتونستم از خونه بیرون برم.

پس این نقشه هیچ وقت عملی نمیشد،اما نمیدونستم تا کی میتونستم حاملگیم رو مخفی کنم.


به زودی شکمم بزرگتر میشد و همه میفهمیدن باردارم.

جونگکوک اگه میفهمید دوباره داره بابا میشه چه واکنشی نشون میداد؟


فرشته ی مهربون توی وجودم میگفت اگه بفهمه ممکنه تو رو ببخشه.


یه بچه ازش گرفتی و حالا یه بچه بهش هدیه میدی.

اما فرشته سیاه روبروم وایمیساد و واقعیت رو میکوبید توی صورتم.


اون می‌گفت اگه جونگکوک بفهمه خوشحال میشه اما تو رو هیچ وقت نمیبخشه.


چون هیچ بچه ای نمیتونه جای بچه دیگه ای رو بگیره.

جونگکوک بچه رو ازم می‌گرفت تا درک کنم چه داغی به دلش گذاشتم.


با فکری که درگیر بود وارد خونه شدم و وقتی اون همه شلوغی و همهمه رو دیدم با تعجب از خدمتکار پرسیدم:


-اینجا چه خبره؟

-آقا گفتن خونه رو آماده کنیم آخر هفته عروسیه