تو دلت سنگ و دلم چشم به در دوخته است

تو دلت سنگ و دلم چشم به در دوخته است
نزن آتش به درختی که خودش سوخته است

به خدا رسم وفـــــا نیست ، دلی را ببـــری
که وفا را ، خودش از محضــرت آموخته است

چه بگویم به خـــدایت ، که جهان باخبر است
که در این دل چــه حریقی که برافروخته است

گل من سرکش و زیباست ،دل آراست ،ولی
حیـف ! در سینه جفا و ستم اندوخته است

قصد او چیست؟ ، که عمری به اسارت ببرد؟
یوسفی را که به صد قافله نفروخته است؟


🌸
🌸 💫 💫 💐 💫 💫 🌸