بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
لازم است ابتدا به ساختمان و چینش صغرا و کبرای سؤال خوب دقت نمایید. چرا که گاه هدف، القای یک معنا در قالب سؤال است و کسی با پاسخ آن کاری ندارد.
سؤالِ ما چه کسانی را اجازه داریم ببخشیم، خودش یک سؤال کامل و مستقل می‌باشد که قابل طرح و بحث است. اما فوری در ادامه بیان میشود اگر بخشیدن دیگران خوب است،پس چرا حضرت فاطمه (س) ابوبکر و عمر را نبخشید؟!. در این بخش از سؤال، یک معنای القایی و انحرافی مستتر یا نهفته است، چرا که ذهن ابتدا حکم می‌کند که بخشیدن کار خوبی است، پس نتیجه میگیرد (العیاذ بالله) ایشان از کار خوب سر باز زده است! و بالتبع در ادامه عصمت ایشان به چالش کشیده می‌شود و پس از توجه به نکته‌ بسیارمهم و حایز اهمیت فوق، به بررسی و پاسخ سؤال می‌پردازیم:
الف)- تمامی احکام اسلام که مبتنی بر علم، حکمت، مشیت و امر الهی می‌باشد، بر اساس مصالح و مفاسد مترتبِ بر آن می‌باشد. به عنوان مثال: روزه از احکام ضروری می‌ باشد. بر هر مکلفی واجب است که روزه بگیرد. اما اگر مکلف بیمار بود، روزه برای او مضر بود و یا حتی احتمال جدی و عقلایی ضرر را می‌داد، یا مسافر بود، روزه گرفتن بر او حرام می‌شود و اگر از روی عوامی روزه بگیرد، نه تنها مقبول نیست، بلکه به هنگام بازگشت به وطن، و یا بهبود بیماری، قضای آن و در صورت عدم بهبود کفاره‌ی آن بر او واجب می‌شود.
پس، نه بخشش به صورت مطلق خوب است و نه نبخشیدن به صورت مطلق بد است؛ بلکه صاحب حق باید عاقل، مؤمن، متقی و بصیر باشد و بداند کجا بخشش خوب است وکجا خوب نیست؟ کجا بخشش فایده می‌رساند و کجا مفسده‌آور است؟ چه چیزی حق اوست که ببخشد یا نبخشد و چه چیزی اصلاً حق او نیست و مالکیتی بر آن ندارد؟
ب)- اگر به آیات قرآنی در این خصوص توجه شود، معلوم می‌شود که به هر دو موضع تصریح نموده است. یک جا می‌ فرماید حق دارید که نبخشید، حتی با مقابله به مثل حق خود را بستانید، اما تعدی و ظلم نکنید یک جا می‌فرماید: در قصاص برای شما حیات است - وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَاْ أُولِيْ الأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ - ای خردمندان! در قصاص برای شما زندگانی است، باشد که پرهیزکار باشید.(سوره بقره بخشی از آیه 179)
و یک جا هم می‌فرماید: بخشش خوب است، یا بهتر است و ... .
ج)- اگر بخشیدن به صورت مطلق و در همه جا خوب و لازم بود، از همه محق‌تر و توانمندتر به بخشش، خداوند رحمان و رحیم است؛ اما همگان را نمی‌ بخشد و اگر قرار بود همگان را ببخشد، دیگر قیامت و جهنمی برپا نمی‌نمود.(ادامه دارد...)