از در در آمدی و من از خود به در شدم

از در در آمدی و من از خود به در شدم
گویی کز این جهان به جهان دگر شدم
گوشم به راه تا که خبر میدهد ز دوست
صاحب خبر بیامد و من بی خبر شدم
گفتـــم ببینمش مـــــگرم درد اشـــــتیاق
ساکن شود بدیدم و مشــــــتاق تر شدم
چون شبـــنم اوفتاده بدم پیـــش افتــاب
مهرم به جان رسید و به عیوق برشدم
دستــم نداد قوت رفتن به سوی دوست
چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم
تا رفتنـــــش ببیـــنم و گفتـــنش بشنــوم
از پا تا به سر همه سمع و بصر شدم
من چشم ازاوچگونه توانم نگاه داشت
کاول نظر به دیدن او دیده ور شدم