دلم که میگیرد

دلم که میگیرد
سکوت را در دلم باور میکنم
نیست میشوم در ثانیه های مبهم زمان
لحظه ای با آسمان،در عبور این همه ابر،باران می شوم
انگار دلم با ابرها پیوندی عمیق دارد....
دیر رسیدم به آسمانی شدن
اما آسمان نیز می داند که من
سکوتم را در بین این ابرها
به یادگارخواهم سپرد
شاید زمانی،در بین این ثانیه های مبهم زمان
قطره ی بارانی شود و ببارد
ببارد براین دل گرفته ی من…