هوان را هر نفس از تیرها فریادهاست

هوان را هر نفس از تیرها فریادهاست

لیک صحرا پر ز بانگ خنده صیادهاست



گل بغارت رفت و چشم باغبان در خون نشست

بسکه از جور خزان بر باغها بیدادهاست



غنچه ها بر باد رفت و نغمه ها خاموش شد

هر پر بلبل که بینی نقشی از آن یادهاست



باغبان از داغ گل در خاک شد اما هنوز

های های زاریش در هوی هوی بادهاست



گونه ام گلرنگ و چشمم پرده پرده غرق اشک

لب فرو بستم ولی در سینه ام فریادهاست
دیدگاه ها (۲)

آهوان را هر نفس از تیر ها فریادهاستلیک صحرا پر زِ بانگ خنده ...

آهوان را هر نفس از تیر ها فریادهاستلیک صحرا پر زِ بانگ خنده ...

پی دانش و علم کوشش کنیم جهان روشن از نور دانش کنیم نکو سیر...

روز تـــاریخی عــاشورا گــذشتسـرگذشت عشـق بود ، اما گذشت مـی...

بهار غم انگیز بهار آمد ، گل و نسرین نیاورد  نسیمی بوی فروردی...

بشنو این نی چون شکایت می‌کنداز جداییها حکایت می‌کندکز نیستان...

معصومعلی مسکینی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط