نمی دانم چه مرگش شده ,

نمی دانم چه مرگش شده ,

این روزهاهی میلرزد . . . .

وقتی صبح ،

با صدایی بیدار می شوم . . . .

ومیدوم سمت پنجره ،

زنِ همسایه کیف شوهرش را گرفته ،

و مردپاشنه ی کفشش را بالا میکشد . . . .

کیف و آغوش را با هم میدهد . . . .


می انصاف میلرزد ، میلرزد . . . .


وقتی ظهرمیروم برایِ خودم سیگار بگیرم ،

و کنجِ غربتِ پارک دودش کنم . . . .

زن شامی اش را لقمه میکند ،

و مردبرایش نوشابه باز میکند . . . .

خنده هایشان کفترها را میپراند . . . .


بی انصاف میلرزد ، میلرزد . . .


وقتی شب خودم را به رخوت کاناپه تکیه میدهم ،

هی کانال عوض میکنم . . . .

هی زن نگاهش در نگاهِ مرد گره می خورد ،

وهی مرد گره را کور میکند . . . .

وهی کارگردانِ لعنتی کات نمیدهد . . . .


بی انصاف میلرزد ، میلرزد . . . .


تنها که باشی ،

دلت حتی از دیدنِ یک " جفت " کفش هم میلرزد . . . . !