بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت سوم :
خداوند سبحان، بندگانش را در غفلت و معطل رها ننموده تا در آخرت ناگهان متوجه شوند که به خطا رفته‌اند؛ بلکه راه‌کارهای سنجش در هر موضع و هر امری را هم در وجودمان نهادینه نموده و هم با شرح و تفصیل تبیین و امر نموده است؛ چنان که فرمود: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ - محمد صلوات الله علیه و آله - فرستادۀ خداوند است و کسانی که با او هستند پیروان ایشان، با دشمنان شدید و بین خود رحمت‌آور هم‌افزا و مهربان می‌باشند.(سوره فتح بخشی از آیه 29)
حبّ و بغض، به یک نفر یا یک چیز محدود نمی‌گردد، بلکه جریان دارد. اگر شما کسی یا چیزی را دوست داشته باشید، هر چه متعلق به اوست را نیز دوست خواهید داشت؛ و اگر نسبت به کسی یا چیزی بیزاری و دشمنی داشته باشید، این تنفر، متعلقاتش را نیز شامل می‌گردد.
اگر کسی مدعی شد که خداوند سبحان را دوست دارد، باید ببیند که پیامبرش، کتابش، دینش، امامانش، مؤمنان و دوستدارانش را چقدر دوست دارد؟ و اگر کسی مدعی شد که از کفر، ظلم و ظالم بیزار است، باید ببیند که چقدر نسبت به پیروان و دوستداران کفار و ظالمین، تنفر و دشمنی دارد.
اگر کسی مدعی شد که امامان و از جمله سیدالشهداء، امام حسین علیهم السلام را دوست دارد، اما نسبت شیعیان ایشان، یاران و دوستداران ایشان، یا مؤمنان و مجاهدان راه خدا، و در یک کلمه، مجموعۀ حزب الله، نه تنها محبّتی ندارد، بلکه گاه بغض و دشمنی هم دارد، باید بداند که ایشان را نیز دوست ندارد!
هم چنین اگر کسی مدعی شد که از شیاطین جنّ و انس بیزار است و دشمن خدا را دشمن می‌دارد، باید ببیند که در هر امری، نسبت به پیروان و دوستداران آنها، چه موضع و عملکردی دارد؟ آیا در عین اعلام دشمنی با شیطان بزرگ، شیفتۀ پیروان و دوستانش می‌باشد، یا آنها را نیز دشمن می‌شمارد؟(پایان)