بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
باید به چند نکته بسیار مهم توجه نماییم :
الف) -صلوات یک ذکر مستحب لفظی نیست، بلکه یک امر الهی است که البته معانی عمیقی دارد توضیحی به صورت خلاصه ارائه خواهد شد.
بنابراین، وقتی خداوند متعال، به ویژه خطاب به مؤمنان يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا- امری مینماید، پیش از همگان، پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله که مخاطب وحی بودند و میان انسان، ملک و جنّ، در رأس مؤمنان قرار دارند، مخاطب آن فرمان می باشند و البته که بیش از همگان، امر پروردگار را اطاعت و اجرا مینمودند.
وقتی دستور صادر شد که - إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا - اولین مخاطب، گیرنده این وحی، یعنی خود ایشان میباشند و البته که در اطاعت نیز بر همه سبقت دارند وبیش از سایر مؤمنان، مراقبت و استمرار داشتند.
بنابراین، نه تنها ایشان نیز مانند همگان صلوات می فرستادند، بلکه چون وقتی از ایشان پرسیده شد که چگونه این امر خدا را بجا آوریم وصلوات بفرستیم، فرمودند که بگویید: اللهم صل علي محمد و آل محمد ویا با اضافاتی که در سایر روایات آمده است، معلوم میشود که خودشان به هر چه که تعلیم نموده و دستور میدادند، پیشتر و بیشتر عمل مینمودند.
بنابراین، ایشان به امر خداوند متعال و به آموزه حضرت جبرئیل علیه السلام، در اذان و اقامه، اَشهدُ اَنّ مُحمّد رَسولُ الله و یا - وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولَهُ - میگفتند و در هر کجا که لازم بود به همین شکل صلوات را بر زبان جاری می نمودند و به دیگران امر و توصیه می نمودند که شما نیز همانند من بگویید.
ب)-برخی به خطا، گمان دارند که سلام و صلوات فرستادن به خود، کار درستی نیست! اما، اولاً وقتی خدا امر به کاری نمود، واجب میشود، و ثانیاً بسیار طبیعی است که انسان، به آن چه که هست و آن چه که از سوی خدا به آن مأمور شده، و آن چه که خدا به او نعمت داده، اقرار نماید؛ چنان که فرمود: وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ - و اما یا دیگر آن که ، نعمت پروردگارت را بازگو کن -(سوره ضحی آیه 11)
صلوات،سلام و درود نیست، لذا فرمود که پس از صلوات، به ایشان سلام دهید وَسَلِّمُوا،بلکه صلوات در اصل یک دعای بسیار بزرگ است و بدیهی است که هر انسان عاقل و مؤمنی، بسیار برای خودش دعا میکند و بهترین دعا نیز آن است که از خداوند متعال بخواهدصلوات و رحمتش را مشمول او گرداند. پس، این که ایشان یا هر شخص دیگری برای خودش دعا کند، نه تنها عجیب و قریب نیست،(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
باید به چند نکته بسیار مهم توجه نماییم :
الف) -صلوات یک ذکر مستحب لفظی نیست، بلکه یک امر الهی است که البته معانی عمیقی دارد توضیحی به صورت خلاصه ارائه خواهد شد.
بنابراین، وقتی خداوند متعال، به ویژه خطاب به مؤمنان يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا- امری مینماید، پیش از همگان، پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله که مخاطب وحی بودند و میان انسان، ملک و جنّ، در رأس مؤمنان قرار دارند، مخاطب آن فرمان می باشند و البته که بیش از همگان، امر پروردگار را اطاعت و اجرا مینمودند.
وقتی دستور صادر شد که - إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا - اولین مخاطب، گیرنده این وحی، یعنی خود ایشان میباشند و البته که در اطاعت نیز بر همه سبقت دارند وبیش از سایر مؤمنان، مراقبت و استمرار داشتند.
بنابراین، نه تنها ایشان نیز مانند همگان صلوات می فرستادند، بلکه چون وقتی از ایشان پرسیده شد که چگونه این امر خدا را بجا آوریم وصلوات بفرستیم، فرمودند که بگویید: اللهم صل علي محمد و آل محمد ویا با اضافاتی که در سایر روایات آمده است، معلوم میشود که خودشان به هر چه که تعلیم نموده و دستور میدادند، پیشتر و بیشتر عمل مینمودند.
بنابراین، ایشان به امر خداوند متعال و به آموزه حضرت جبرئیل علیه السلام، در اذان و اقامه، اَشهدُ اَنّ مُحمّد رَسولُ الله و یا - وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولَهُ - میگفتند و در هر کجا که لازم بود به همین شکل صلوات را بر زبان جاری می نمودند و به دیگران امر و توصیه می نمودند که شما نیز همانند من بگویید.
ب)-برخی به خطا، گمان دارند که سلام و صلوات فرستادن به خود، کار درستی نیست! اما، اولاً وقتی خدا امر به کاری نمود، واجب میشود، و ثانیاً بسیار طبیعی است که انسان، به آن چه که هست و آن چه که از سوی خدا به آن مأمور شده، و آن چه که خدا به او نعمت داده، اقرار نماید؛ چنان که فرمود: وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ - و اما یا دیگر آن که ، نعمت پروردگارت را بازگو کن -(سوره ضحی آیه 11)
صلوات،سلام و درود نیست، لذا فرمود که پس از صلوات، به ایشان سلام دهید وَسَلِّمُوا،بلکه صلوات در اصل یک دعای بسیار بزرگ است و بدیهی است که هر انسان عاقل و مؤمنی، بسیار برای خودش دعا میکند و بهترین دعا نیز آن است که از خداوند متعال بخواهدصلوات و رحمتش را مشمول او گرداند. پس، این که ایشان یا هر شخص دیگری برای خودش دعا کند، نه تنها عجیب و قریب نیست،(ادامه دارد...)
- ۸۲
- ۱۰ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط