بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم
هوادارانِ کویش را چو جانِ خویشتن دارم (حافظ)
الف) -اصل دوست داشتن محبّت که نقطۀ مقابل آن بد آمدن می‌باشد، یک حالت و رویکرد فطری می‌باشد که در وجود همگان سرشته شده است؛ لذا هیج کسی فاقد حبّ و بُغض نیست - دوست داشتن اکتسابی نیست و کسی به انسان دوست داشتن یا بدآمدن را یاد نداده است - و همگان با این نیرو کسانی یا چیزهایی را دوست می‌ دارند و در مقابل از کسانی یا چیز هایی بدشان می‌آید و حتی نسبت به آنها تنفر می‌یابند.
ب)- تفاوت دوست داشتن درآدمیان، دو چیز است، که عبارتند از:
1- مصداق - محبوب؛
2- چرایی، چگونگی و میزان دوست داشتن.
گروهی، خدای سبحان و مقام قُرب او در بهشت جاویدش را دوست دارند، و گروه دیگری، دنیا و متاعش را دوست دارند: إِنَّ هَؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا - اينان دنياى زودگذر را دوست دارند و روزى گرانبار را به غفلت پشت‏ سر مى‌افكنند.(سوره انسان آیه 27)
ج) - آن محبوب غایی که محبت به او در وجود آدمی سرشته شده، خداوند سبحان می‌باشد، چنان که همگان عاشق کمال و کمال محض می‌باشند که فقط اوست؛ اما برخی فریب بدل‌سازی ابلیس لعین و سایر شیاطین جنّ و انس را می‌خورند، و چیزهایی را جایگزین آن محبوب غایی می‌کنند و تمامی محبّتی که باید به حق تعالی داشته باشند را به آن محبوب دروغین اختصاص می‌دهند؛ ولی محبوب غایی مؤمنان، همیشه الله جلّ جلاله می‌باشد: وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ - و برخى از مردم در برابر خدا، همانندهايى براى او برمى‏ گزينند و آنها را چون دوست داشتن خدا دوست مى‌دارند ولى شدت محبّت محبوب غایی مؤمنان، الله می‌باشد.(سوره بقره بخشی از آیه165)
د) -ازآنجا که اصل و ریشه در محبّت است و بد آمدن یا تنفر، نقطۀ مقابل محبّت می‌باشد؛ آنان که خدا را دوست می‌دارند، نسبت به دشمنان خدا بُغض و دشمنی دارند: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ -محمد (صلوات الله علیه آله) فرستادۀ خداست و کسانی که با او هستند، نسبت به کفار سخت‌گیر و شدید و در میان خود رحمت هم‌افزایی و مهربانی دارند.(سوره فتح بخشی از آیه 29)(ادامه دارد...)