{شعرهای مقاومت...}

مسیح را که سراسیمه در حصار کشید
به جای ناصره. تا مکه برد و به دار کشید
کدام روضه ی یاس شهید. چشمش را
میان مقتل گل های بی مزار کشید
چقدر زخم می آمد به دو چشم شهید
چه نقش ها شفق از شیخ سر به دار کشید
دو سال یکسره چشمی ستاره باران داشت
دو سال زمزمه سر داد و انتظار کشید
تکان نخورد کلااه شریح قاضی باز
تکان نخورد و فقط نقشه ی فرار کشید
مباد آنکه سواری از آسمان برسد
به دور محکمه اش سیم خاردار کشید
چه برفکی ست از شیشه. روزهای جهان
چه ها که عشق از این روزگار تار کشید
تو را به تیغ سپردند ماه من که چرا
علی ع به واقعه بدر. ذوالفقار کشید!
بگو به آل سقوط. آسمان دگرگون است
بگو که صاعقه شمشیر آبدار کشید
به قتلگاه. شما را به رسم خون خواهی
هزار مرتبه تا صبح سنگسار کشید
هزار مرتبه خواندیم خون نمی خوابد
به سوی محکمه تان . خون هزار بار کشید
صدای شیهه ی اسبی سپید بود به کوه
کسی سپیده دمان تیغ شب شکار کشید
ببین خروس بر این قریه در خروش آمد
از آن کلاغ. سراسیمه قار قار کشید
ببین معرکه این کشته را رساله به دست
که شرحه شرحه بر آن طرح لاله زار کشید

{تقدیم به شهید شیخ باقرالنمر}


#مرگ_بر_آل_سعود
#من_شیعه_ام



{گلوریا_ندای دریا}