پارت ۱

پارت ۱


ویو ا.ت


صدای خنده داخل فضا پیچیده بود
هر کسی چیزی می‌گفت و بقیه میخندیدن
افرادی که در جمع حضور داشتن شامل اعضا و همسراشون بود

جیمین کنارم نشسته بود و مثل بقیه گاهی شوخی میکرد یا با حرفای بقیه میخندید
لبخندِ روی لباش خیلی شیرین بود

چند لحظه بعد باد با ملایمت شروع به وزیدن کرد
شدید نبود اما موهای من داشت به هم می‌ریخت و اذیت بودم
جیمین سمتم برگشت
متوجه شده بود که موهام داره اذیتم می‌کنه
جیمین : عزیزم میخوای موهاتو ببندم ؟
ا.ت : خب ، اگه میشه


با لبخند از روی صندلیش بلند شد
کش مویی بهش دادم و آروم موهام رو جمع کرد و خیلی مرتب بالا بست
در آخر بوسه ای روی موهام گذاشت که بچه ها اوووو بلندی کشیدن
با خجالت سرم رو پایین انداختم
یکی از دخترا بلند گفت : ا.ت معلومه خیلی دوستت دارم قدرشو بدون

نمی‌خواستم این حرفو توی جمع بگم اما ناخداگاه بعد از تموم شدن حرفش گفتم : اگه دوستم داشت روز تولدم یادش نمی‌رفت

چند لحظه سکوت جمع رو فرا گرفت
زیر چشمی نگاهی به جیمین انداختم که قیافه ای عصبی داشت اما تلاش در کنترل کردن عصبیانیتش بود

جمع کمی سنگین شده بود و کسی صحبتی نمی‌کرد

جین که متوجه ی این سنگینیه بیش از حد شده بود شروع کرد به گفتن جک های بی مزه اما خنده دارش

جمع کم کم به حالت قبل برگشت و همه داشتن میخندیدن
به جز دو نفر
اون دو نفر من و جیمین بودیم
جیمینی که به خاطر حرف من عصبی بود و نمیدونست که چرا این حرفو داخل جمع زدم
و منی که داشتم به خودم لعنت می‌فرستادم که چرا بدون فکر کردن حرف زدم

این قضیه مربوط به هفته ی پیش بود ،
روز تولدم که جیمین فراموش کرده بود و حتی بعدش دیگه چیزی از تولدم نگفت
اما نمیدونم چرا الان و داخل این شرایط این حرف رو به زبون آوردم

ولی خب منم آدمم و وقتی شوهرت تولدت رو یادش نباشه واقعا دلخور میشی

جیمین دیگه اون لبخندی که از اول مهمونی روی لباش بود رو نداشت
حتی دیگه صحبت نمی‌کرد فقط در حد جواب دادن به سوالایی که ازش میپرسیدن


باید چکار میکردم ؟
حتی نمی‌تونستم به جیمین نگاه کنم چه برسه بخوام چیزی بهش بگم !




ادامه دارد.....