زمان حادثه رویید با نشانه دیگر

زمان حادثه رویید با نشانه دیگر
 چنین زمانه چه سخت است در زمانه ی دیگر
 هزار خنجر کاری به انحنای دلم آه
 مخوان، ترانه مخوان، باش تا ترانه ی دیگر
 بهانه بود مرا شرکت قیام گذشته
 عطش، عطش تو بمان گرم، تا بهانه دیگر
 همیشه قلب مرا زخم، زخم کهنه کاری
 همیشه دست ترا تیغ، تیغ فاتحانه ی دیگر
 سکوت در دل این آشیانه ی ممتد وای
 کجاست منزل امنی، کجاست خانه ی دیگر
 خروش و جوشش دریاچه در کرانه ی من بین
 که این ترانه نبوده است در کرانه ی دیگر
 جوانه سبز نبوده است در گذشته ی این باغ
 بمان تو سبزی این باغ، تا جوانه ی دیگر
 زمان حادثه خوش آمدی، سلام بر رویت
 که شب نشسته به خنجر در آستانه ی دیگر
 به جان دوست از این تازیانه باک ندارم
 که زخم جان مرا هست تازیانه ی دیگر
 کجاست سرخی فریادهای بابک خرم
 کجاست کاوه ی آزاده ی زمانه ی دیگر؟
 
 
 
                                                                                    « خسرو گلسرخی »