فراموشی

فراموشی"
پارت 5
اما دیگری قدم گذاشت اورم نفش را بیرون داد و چشمان ناهماهنگ خودش را بست
''بسه است بحث های بیفیاده را تمام کنید
الان مشکل مان گفت یا نگفت نیست''
با ارامش نواخته شده توسطه خطر بر پشت میز میشینم و دیگران را مینگرم
با لحن اروم و یک نواخت
''مشکل دقیقا همینه''
اهی میکشم
''تا چه زمان دورغ بگویم تک تک افرادمان حقیقت را میداند اما خفه نگهشان داشتم
تمام دلال را به مرگ محکم کردیم
اما تا کی
اگر زمان بیشتری دورغ بگویم در اخر همه زیر بدتر میشود''
مرد مو صورتی با ارامش پکی طولانی از سیگار خود میزنم
دود را درهوا ماننده یک ورد باستانی پخش میکند
''اما بعد ان چه
اگر او ما را محکم کند اگر حقیقت را بدوند و''
دیگری لیوان شرابش را خود را داخل دست تکان میدهد و جرعه مینوشد
قبل اینکه جام خود را پاین بیارد حرف اون را کامل میکند
''و در اخر از ما نفرت بگیرد اما الان''
سوکت کوتاهی اتاق را به درست گرفت
که در سوکت او عینک خودش را بر چشمانش زد
''اما اگر حقیقت را بدوند و از مان متنفر شود بهتر است
حدقل مست در دورغ نیست''
مرد با چشمان نهماهنگش به جلو خیر برمیدار
''اما الان هیچ کلمه گفته نمیشود''
نفسم را با صدا بیرون میدهم دستانم را قلاب میکنم و بر روی میز میگذارم
''تا زمانش برسد''
(اینم از این ادامشم بعدا میزارم عشق داداش)