پندهای امیر المومنین علی (ع)

پندهای امیر المومنین علی (ع)

الگوی کامل انسانیت

درود خدا بر او فرمود:در گذشته برادری دینی داشتم که در چشم من بزرگ.مقدار بود


چون دنیای حرام در چشم او بی ارزش می نمود

از شکم بارگی دور بود

پس آنچه را نمی یافت آرزو نمی کرد و آنچه را می یافت زیاده روی نداشت .

در بیشتر عمرش ساکت بود .اما گاهی که لب به سخن می گشود بر دیگر سخنوران برتری داشت و تشنگی پرسش کنندگان را فرو می نشاند.

به ظاهر ناتوان و مستضعف می نمود , اما در برخورد جدی چونان شیر بیشه می خروشید , یا چون مار بیابانی به حرکت در می آمد.

تا پیش قاضی نمی رفت دلیلی مطرح نمی کرد , و کسی را که عذری داشت سرزنش نمی کرد , تا آنکه عذر او را می شنید .

از درد شکوه نمی کرد مگر پس از تندرستی و بهبودی

آنچه عمل می کرد می گفت و بدانچه عمل نمی کرد چیزی نمی گفت .

اگر در سخن گفتن بر او پیشی می گرفتند در سکوت مغلوب نمی کردیدو بر شنیدن بیشتر از سخن گفتن حریص بود .

اگر بر سر دوراهی دو کار قرار می گرفت , می اندیشید که کدام یک با خواسته نفس نزدیکتر است با آن مخالفت می کرد

پس بر شما باد روی آوردن به اینگونه از ارزشهای اخلاقی و با یکدیگر در کسب آنها رقابت کنید, و اگر نتوانستید , ببدانید که بدست آوردن برخی از آن ارزشهای اخلاقی بهتر از رها کردن همه است .

پندهای نهج البلاغه
https://telegram.me/pandha