آدمی در آغوش خدا غمی نداشت پیش خدا حسرت هیچ وبیش کم نداشت

آدمی در آغوش خدا غمی نداشت پیش خدا حسرت هیچ وبیش کم نداشت دل از خدا برید وبر زمین نشست صد بار عاشق شدو دلش شکست به هر طرف نگاه کرد راهش بسته بود … یادش آمد که روزی دل خدارا شکسته بود