ما را نگو حکايت شادی که تا به حشر

ما را نگو حکايت شادی که تا به حشر
مائيم و سينه‌ای که در آن ماجرای توست
بيگانه‌ام ز عالم و بيگانه‌ای ز ما
بيچاره آن کَسی که دلش آشنای توست
بگذشت و گفت اين به قفس اوفتاده کيست
 اين مرغ پرشکسته محزون همای توست