بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
پس از صلوات که دعا مستجاب و سبب اجابت دعا می‌باشد، گویی عرض می‌کنند:
بار إلها! تو همیشه خدایی، مهم این است که من به تو روی آورم، پس حالا که روی آوردم، این را سبب رویکرد خودت به من قرار داده و به خاطر و علل دیگر، از من روی بر نگردان!
حال که من به تو رغبت نمودم و این علت است برای مشمول رحمت تو واقع شدن، تو به علل دیگر، از جمله گناهانم، مرا از شمول رحمتت، محروم نساز.
خدای من! شناخت، ایمان و اعتقادم به معادت، و خوف و ترس من از عذابت، و نیز حیایی که در برابر تو دارم، علت و سبب جاری شدن اشک من شده است؛ پس این خوف، امید و اشک را سبب بخشش من قرار داده.
و این که با خلوص در برابر ایستاده‌ام و دعا می‌کنم را سبب قرار ده تا دست رد بر سینۀ من نزنی؛ چرا که تو خود امر به دعا نمودی و اجابت آن را ضمانت نموده‌ای!
در دعای کمیل، چنین دعا می‌نمایی:
وَ مُنَّ عَلَىَّ بِحُسْنِ اِجابَتِكَ وَ اَقِلْنى عَثْرَتى وَاغْفِرْ زَلَّتى فَاِنَّكَ قَضَيْتَ عَلى عِبادِكَ بِعِبادَتِكَ وَ اَمَرْتَهُمْ بِدُعاَّئِكَ وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الاِجابَةَ فَاِلَيْكَ يا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهى وَ اِلَيْكَ يا رَبِّ مَدَدْتُ يَدى فَبِعِزَّتِكَ اسْتَجِبْ لى دُعاَّئى - و بر من منّت گذار با پاسخ نيكويت و لغزشم را ناديده انگار و گناهم را ببخش، زيرا تو بندگانت را به بندگى فرمان دادى و به دعا و درخواست از خود امر كردى و اجابت دعا را براى آنان ضامن شدى؛ پس ای پروردگارم! من تنها روى به سوى تو داشتم در برابر تو صورت بر خاک گذاشتم و دستم را تنها به جانب تو دراز كردم، پس تو را به عزّتت سوگند میدهم كه دعايم را اجابت كنی .(فرازی از دعای کمیل)
در این فراز نیز ضمن بیان اسباب و علل، تصریح شده که عزّت خداوند متعال، سبب اجابت دعا می‌باشد؛ بنابراین، باید اسباب و علل‌ها را بشناسیم، به شناخت خود اقرار نماییم، آنها را وسیله قرار دهیم؛ باشد که رشد کنیم، مقرب گردیم و به رستگاری برسیم.(پایان)