صداقت و بهشت،دروغ ودوزخ

چگونه می توان ایمان آورد ؟
آنچه که همه آدمها شبانه روز در جستجویش هستند نامش ایمان است.

زیرا کسی که ایمان ندارد احساس وجود ندارد و لذا مستمراً احساس نابودی می‌کند و همه شرارتهای آدمی حاصل این وضعیت است.

آیا براستی چگونه می توان ایمان آورد و به حریم امنیت الهی وارد شد ؟

هر مقاله ای در این نشریه دربی بسوی ایمان است بشرط آنکه واقعیت آنچه که درک می‌شود تصدیق گردد همین و بس، زیرا ایمان یعنی باور واقعیت !

اینست که علی (ع) می فرماید: صدق سفينه نجات و محور دین و درب جنت است و اساس صدق هم تصديق حق واقعیت هاست بخصوص واقعیت وجودی زندگی خویشتن.

و این سریعترین و کوتاهترین راه و روش ورود به عرصه ایمان است و لذا ما تمام هم و غم خود را بر خودشناسی و رجعت بخویشتن نهاده ایم .

وقتی بخود بگوئیم که « من هر چه هستم و نیستم و دارم یا ندارم حق من است» این درب ورود به صدق و ایمان و حق پرستی و خداشناسی است.

پس می‌بینیم که براستی راه نجات و رستگاری و سعادت آسانترین راههاست ولی عجبا که آدمها پشت درب دوزخ به صف ایستاده اند ولی درب جنت باز است و احدی بر آن وارد نمی‌شود .

اینست که خداوند هم از این حماقت بشر می نالد و می‌فرماید:
«ای فرزند آدم چرا بخودت رحم نمی‌کنی و بر بهشت من وارد نمی شوی براستی که آدمی خصم آشکار خویشتن است و حماقتش را پایانی نیست » .
منبع : کتاب دایرةالمعارف عرفانی جلد دوم
استاد علی اکبر خانجانی
برای دانلود رایگان کتاب اینجا کلیک کنید.
https://www.khanjany.org