بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
قلب، دائم در حال منقلب زیر و رو شدن است، لذا ممکن است درلحظه ای پاک و خالص شود و درلحظهای دیگر،دو باره آلوده و بیمار گردد.
ابتدا باید بدانیم که مقصود از قلب چیست؟آیا همین عضوی است که در سینه قرار دارد و خون را تصفیه و پمپاژ می کند؟! بدیهی است که مقصود این نیست،اگر چه بدن،ابزار روح است و هر توان روحی، عضوی در بدن دارد.
قلب درقرآن و احادیث، معنای متفاوتی دارد که بیشتر به همان معنای روح و جان انسان میباشد.
کار عقل، شناخت،تصدیق و تکذیب است،اما فهم - ایمان - کفر -دوست داشتن و بد آمدن - نیّت - امید - ترس - حسرت - نشاط ، همه کار قلب است؛ خواه رویکرد به حق داشته باشد، یا باطل!
قلب انسان، به خودی خود،پاک و خالص است؛ و سپس توسط خود انسان، آلوده و بیمار میشود و حتی بسته و ممهور می گردد و دیگر هیچ حقی به آن وارد نمیشود و قلب قسی می گردد؛ و پس از مدتی، راهها دریافت و ورودی، یعنی چشم و گوش جانشان نیز با زنگار گناه بسته میشود: أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ -آنها كسانی هستند كه خدا بر اثر فزونی گناه بر قلب و گوش و چشمانشان مُهر نهاده به همين دليل چيزی نمی فهمند و غافلان واقعی آنهايند.(سوره نحل آیه 108)
بنابراین، قلب، با هر مقدار رویکردی به غیر از حق تعالی، ابتدا کثیف و سپس بیمار میشود و اگر در صدد بهبود برنیاید، بیماریش تشدید می گردد، تا جایی که از کارآیی می افتد و صاحبش را از پای در میآورد، چنان که فرمود: وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا وَهُمْ كَافِرُونَ -و اما آنها كه در دلهايشان بيماری است، پليدی بر پليديشان افزود و از دنيا رفتند در حالی كه كافر بودند.(سوره توبه آیه 125)
قلب انسان، به خودی خود، جایگاه بسیار معظمی است، چنان که امام صادق علیه السلام فرمودند: اَلْقَلْبُ حَرَمُ اَللَّهِ فَلاَ تُسْكِنْ حَرَمَ اَللَّهِ غَيْرَ اَللَّهِ - قلب، حرم خداوند است، پس در حرم خدا، به غیر از خدا را ساکن منما.(بحارالأنوار، ترجمه، ج 1، ص 24)
متولی و کلیددار این بیت الله، خود انسان است و می تواند بُتهای گوناگون، مانند: بُت شهوت - بُت قدرت - بُت شهرت و بُت ثروت را در آن قرار دهد و به عبادت و بندگی آنها مشغول شود؛ و میتواند جز معرفت، ایمان و محبّت به حق تعالی را در آن جای ندهد!(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
قلب، دائم در حال منقلب زیر و رو شدن است، لذا ممکن است درلحظه ای پاک و خالص شود و درلحظهای دیگر،دو باره آلوده و بیمار گردد.
ابتدا باید بدانیم که مقصود از قلب چیست؟آیا همین عضوی است که در سینه قرار دارد و خون را تصفیه و پمپاژ می کند؟! بدیهی است که مقصود این نیست،اگر چه بدن،ابزار روح است و هر توان روحی، عضوی در بدن دارد.
قلب درقرآن و احادیث، معنای متفاوتی دارد که بیشتر به همان معنای روح و جان انسان میباشد.
کار عقل، شناخت،تصدیق و تکذیب است،اما فهم - ایمان - کفر -دوست داشتن و بد آمدن - نیّت - امید - ترس - حسرت - نشاط ، همه کار قلب است؛ خواه رویکرد به حق داشته باشد، یا باطل!
قلب انسان، به خودی خود،پاک و خالص است؛ و سپس توسط خود انسان، آلوده و بیمار میشود و حتی بسته و ممهور می گردد و دیگر هیچ حقی به آن وارد نمیشود و قلب قسی می گردد؛ و پس از مدتی، راهها دریافت و ورودی، یعنی چشم و گوش جانشان نیز با زنگار گناه بسته میشود: أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ -آنها كسانی هستند كه خدا بر اثر فزونی گناه بر قلب و گوش و چشمانشان مُهر نهاده به همين دليل چيزی نمی فهمند و غافلان واقعی آنهايند.(سوره نحل آیه 108)
بنابراین، قلب، با هر مقدار رویکردی به غیر از حق تعالی، ابتدا کثیف و سپس بیمار میشود و اگر در صدد بهبود برنیاید، بیماریش تشدید می گردد، تا جایی که از کارآیی می افتد و صاحبش را از پای در میآورد، چنان که فرمود: وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَى رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا وَهُمْ كَافِرُونَ -و اما آنها كه در دلهايشان بيماری است، پليدی بر پليديشان افزود و از دنيا رفتند در حالی كه كافر بودند.(سوره توبه آیه 125)
قلب انسان، به خودی خود، جایگاه بسیار معظمی است، چنان که امام صادق علیه السلام فرمودند: اَلْقَلْبُ حَرَمُ اَللَّهِ فَلاَ تُسْكِنْ حَرَمَ اَللَّهِ غَيْرَ اَللَّهِ - قلب، حرم خداوند است، پس در حرم خدا، به غیر از خدا را ساکن منما.(بحارالأنوار، ترجمه، ج 1، ص 24)
متولی و کلیددار این بیت الله، خود انسان است و می تواند بُتهای گوناگون، مانند: بُت شهوت - بُت قدرت - بُت شهرت و بُت ثروت را در آن قرار دهد و به عبادت و بندگی آنها مشغول شود؛ و میتواند جز معرفت، ایمان و محبّت به حق تعالی را در آن جای ندهد!(ادامه دارد...)
- ۷۴
- ۱۴ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط