سر خوش زسبوی غم پنهانی خویشم

سر خوش زسبوی غم پنهانی خویشم
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم
در بزم وصال تو نگویم زکم و بیش
چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم
لب باز نکردم به خروشی و فغانی
من محرم راز دل طوفانی خویشم
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی
عمری است پشیمان ز پشیمانی خویشم
از شوق شکرخنده لبش جان نسپردم
شرمنده ی جانان زگران جانی خویشم
بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر


افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم


شاعر:مقام معظم رهبری