يا باقر العلوم (ع)

يا باقر العلوم (ع)

روزی که بادهای مخالف امان نداد

هفت آسمان به قافله ای سایه بان نداد



خورشید بود و سایه‌ی شوم غبارها

خورشید بود همسفر نیزه دارها



دیدی به روی نیزه سر آفتاب را

دیدی گلوی پرپر طفل رباب را



دیدی عمود با سر سقا چه کرده بود

تیر سه شعبه با دل مولا چه کرده بود



در موج خیز شیون و ناله دویده ای

تا شام پا به پای سه ساله دویده ای



گل زخمهای سلسله یادت نمی رود

هرگز غروب قافله یادت نمی رود



هم ناله با صحیفه‌ی ماتم گریستی

یک عمر پا به پای محرم گریستی
دیدگاه ها (۲)

خسف | قصه سی و چهارم: امام عسکری (ع) (بخش پایانی)

روزی که بادهای مخالف امان ندادهفت آسمان به قافله­ای سایه بان...

تنگ غروب خورشید من حناییه، میون گودال بلا، فاطمه کربلائیه . ...

امروز پا به معرکه کربلا زدیاز صبح گریه کردی وناله ها زدیمن ه...

#هذا_مقتل_الحسین...#تنگ_غروب خورشید من حناییه، میون #گودال ب...

کیست این؟ آوای کوهستانی داوود با اوهرم صدها دشت با او، لطف ص...

سلام اربابم....چه خبر از کربلا...؟چشمم که نه، ولی دلم هر روز...

شامیان خون به دل خون شده ما نکنید ترک دین در طلب لذّت دنیا نکنید

اين اشکهای سر زده خواهي نخواهي است يعني تمام شعرم اسير دو ر...

باز باران با ترانهمی خورد بر بام خانهیادم آید کربلا رادشت پر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط