سلام اربابم....

سلام اربابم....

چه خبر از کربلا...؟

چشمم که نه، ولی دلم هر روز و شب و هر لحظه آنجاست...

اصلا راستش را بگم....؟؟؟

یه زمانی کسی میرفت کربلا خیلی تو چشم بود...

ولی الان کسایی که جاموندن بیشتر تو چشمند...

یااباعبدالله(ع)....
پایم که جامانده....

دلم را میفرستم به زیارتت ارباب....

انگار که قسمت نیست....

چشمانم کربلایی شوند....

امسال هم دلم راهی کربلا میشود.........

بهش فکر میکنم دلم میگیره...
شعرقشنگیه اگه اشکت جاری شد التماس دعا

یارقیة بنت الحسین(ع)


دست از سرم بردار من بابا ندارم
زخمی شدم بهر دویدن پا ندارم

گیسو سپیدم احترامم را نگهدار
سیلی نزن من با کسی دعوا ندارم

باشد بزن، چشم عمو را دور دیدی
من هیچ کس را بین این صحرا ندارم

زیبایی دختر به گیسوی بلند است
مثل گذشته گیسوی زیبا ندارم

این چند وقته از در و دیوار خوردم
دیگر برای ضربه هایت جا ندارم

تا گیسوانم را ز دستانت درآرم
غیر از تحمل چاره ای اینجا ندارم

گفتم به عمه از خدا مرگم بخواهد
خسته شدم میلی به این دنیا ندارم

گیرم که پس دادند هر دو گوشوارم
گوشی برای گوشواره ها ندارم
بـــــس کن رباب نیمه ای ازشب گذشتہ است
دیگر بخواب نیمه ای ازشب گذشتہ است
کم خیره شو به نیزه عـــــلے رانشان نده
گهـــــواره نیست دست خودراتکان نده
بادست های بسته مزن چنگ بر رخت
با ناخن شکـــــسته مزن چنگ بر رخت
بـــــس کن رباب حـرملہ بیدار مے شود
سهـــــمت دوباره خنده انظار مے شود
ترســـــم کہ نیزه دار کمے جابجا شود
از روی نیزه رٵس عـــــزیزت رها شود
یک شب ندیده ایم که بی غم نیامده
هنوز زغـم گلــــــــــو هم نیامده
گرچه امید چـــــشم ترت نـاامید شد
بــــــس کن رباب یک شبہ مویت سپید شد
پیــــــراهنے کہ تازه خـریدے نشان مده
گهــــــــــواره نیست دست خودراتکان مده
باخنده خواب رفتہ تماشا نمی کند
مـــــادرگفتہ است و زبـــــان وا نمی کند
بـــــس کن رباب زخم گــــــلو را نشان مده
قـنـــــداقہ نیست دست خودت را تکان مده
دیگر ز یادت این غـم سنگین نمی رود
آب خـوش از گلوی تو پائین نمی رود
بـس کن رباب ز گریه حال توبهترنمی شود
این گریه ها برای تو ♥اصــــــغر♥ نمی شود..