Long scenario/p1

Pov: وقتی بغلشون میکنی...

بنگ چان)
خونه تاریکِ تاریک بود و فقط صفحه نمایش تلویزیون نور ناهنجاری از خودش بیرون میداد که هردوتون بهش عادت داشتین.
روی پای چان دراز کشیده بودی و تمام حواستو به فیلمی که حالا دیگه تموم شده بود داده بودی.
همون موقعی که کنترل رو برداشتی و با زدن اون دکمه ی کوچیک نور رو به صفر رسوندی، بنگ چان آروم انگشت‌هاشو لای موهای ابریشمیت کشید.
بعد از لبخند آرومی که زدی، بلند شدی و با حالت غیر‌منتظره‌ای اون رو به یه آغوش بزرگ مهمون کردی.
چیزی نگفتی؛ ولی اون با قشنگترین لحنی که یه مرد میتونه داشته باشه لب زد:" ا/ت...عاشق همین بغل‌های یهوییتم...!

لینو)
علامت تو: * علامت اون: _
تقریبا یک ساعتی میشد که به سقف سفید و بی معنی بالای سرت خیره شده بودی.
دقیق نیست؛ ولی از وقتی روتین پوستیت رو انجام دادی و در حال دراز کشیدن روی تخت به همسر نازنینت شب بخیر گفتی، احتمال میدادی یک ساعت گذشته باشه. حالا، لینو در خواب عمیقی فرو رفته بود و تو...تنها کسی هستی که توی اون تاریکی خوابت نمیبره.
خب... شاید اگه بغل گرم و نرم عشقت بود، شرایط بهتر میشد ولی...کی دلش میاد اون گربه‌ی خوابالو و بامزه رو بیدار کنه؟
ولی خب حالا دیگه چاره ای به غیر از اینکه به سمتش برگردی و خودتو توی بغلش گم کنی نداشتی.
چند ثانیه بعد، با صدای نفس بلندش متوجه شدی که بیدار شده.
ترجیح دادی ثانیه‌ای دیگه هم صبر کنی؛ تا وقتی که صدای خش دار و عمیقش به گوش برسه:" بیب...چیشده...چرا بیداری؟..."
* خ...خوابم نمیبرد...!
زور زد و چشماش رو یکم گشادتر کرد و گفت:" این همه مدت...چرا زودتر بیدارم نکردی؟!"
* خیلی بامزه خوابیده بودی...بخاطر همین!
خنده کوتاهی کرد و منو بیشتر توی بغلش فشرد. آروم زمزمه کرد:" اشکالی نداره؛ الان دیگه خوابت میبره..."