این متن رو درباره دلتنگی توی فیسبوک نوشتم و فکر میکردم دل

این متن رو درباره دلتنگی توی فیسبوک نوشتم و فکر میکردم دلتنگ ترین آدم رو کره زمین من هستم.
ولی وقتی مسنجرم رو شب چک کردم فهمیدم که انگار واقعا همیشه یک نفر هست که از تو دردش بیشتره یا مشکلاتش تمومی نداره.وقتی فکر می کنی میبینی که خوب پس اوضاع انقدرها هم بد نیست و امید در دلت زنده میشه دوباره ، ولی از طرفی دلت باز میگیره که ای کاش میشد کمک شخصی که اوضاع بدتری داره باشم.
این قضیه دقیقاً نشون داد که همه آدما ی رازی دارند که‌ا گه بیان کنند یک درد ،و اگر هم نه که هزار درد و حرف نگفته.
مرا رازیست(دردیست) اندر دل که گر گویم زبان سوزد
وگر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد...