‍ ‍
تـو خوابـی و من فـکرِ تـواَم خواب نـدارم
از غـصـه ی این غــم بـه خـدا تاب نــدارم
شمعی شده ام سوخته دل از غـمِ این درد
گــویـی کـه شبی هسـتم و مهـتـاب نـدارم
چشمانِ تــو پیش من و رویـای تــو آنـجـا
می گـریـم و از دست تــو اعصــاب نـدارم
مـن غــیــرِ خدایـم کــه کـسی را نپـرستـم
در راز و نـیـــــازم کـه دو مـحـراب نــدارم
اما تــو نـدیــدی کــه خـدایـم شده بــودی
جــــز این غــزلـم، تـک غـزلـی نـاب نـدارم