میکند سلسله زلف تو دیوانه مرا*

میکند سلسله زلف تو دیوانه مرا*
میکشد نرگس مست تو به میخانه مرا*
متحیر شده ام تا غم عشقت ناگاه*
از کجا یافت دراین گوشه ویرانه مرا*