بعضی وقتها ماندن دیگر نشانه وفاداری نیست نشانه آزار

بعضی وقـت‌ها ماندن دیگر نشـانه وفاداری نیست ؛ نشـانه آزار است . به جایی می‌رسی که می‌بینی حضـورت ، جای کسـی را تنگ کرده یا آرامشـی را به هم زده . آنجاست که باید هنرِ “بی‌صـدا رفتن” را یاد بگیری . مثلِ غـباری که با وزشِ نسـیم گم می‌شود ، یا مثلِ سـایه‌ای که با غروبِ آفـتاب تمام می‌شود. می‌روی ، نه برای اینکه دلخـوری ، نه برای اینکه دیـگر دوستشان نداری ؛ می‌روی چون نمی‌خـواهی “دلیلِ” هیچ غمـی باشی . تنهایی را به آغـوش می‌کشی تا آن‌ها در خلـوتِ خودشان ، سـبک‌تر نفس بکشند .

کپی متن از پیج @the_dark_knight