تنهانشسته ام به افق تکراری خیره مانده ام خاطرات دورآرام آ

تنهانشسته ام به افق تکراری خیره مانده ام خاطرات دورآرام آرام جلوترمی آیندواز کنارم عبور میکنندبه باغچه نگاه میکنم گلهای سرخ عطرخودرابه روی من می پاشند.دلم می گیرد وگویا کسی می خواهد فردارابا خود ببرد.گویا کسی میخواهدخاطرات مرا پاک کندگویا کسی میخواهد آسمان را ازمن بگیرد روزهایم تندتند هاشور میخورداتاقم از درد میخواهد فرو ریزد .دراین عصرخسته ای که به کبودی میزند وحوصله کلمات سررفته است می خواهم در ستایش تو آواز بخوانم میخواهم آنقدرقدبکشم که ستاره هاروی شانه هایم بنشینند٬میخواهم از شیشه هازلال تر بشوم . کاش میدانستی که بی توبغض روی بغض انباشته می شود. کاش میدانستی که فرصتها چونان شهاب می گذرندوانسان با ی پلک زدن پیر میشود. آنقدر پیرکه عشق را ودوستی را نتوان فراموش کرد. می دانم در برابر بزرگی روح تو چیزی در خور ندارم میدانم دراین واژه حرفی برای گفتن ندارم ٬اما بگذار دمی در گوشه چشمان توبیاسایم . از روزگار خسته ام ٬ازبهارخسته ام ٬از تنهایی خسته ام . بادهای مغرور ساقه ام را شکسته اند. طوفان آوازهایم را به یغما برده است . کاش آفتابی بروح قطبی من فروبیاید.کاش مرااز نگاه تو نصیبی هرچند اندک بود ٬ کاش دلم انقدر کوچک نبود . ثانیه هادر پی هم میدوند وباغچه ها می پژمرند. کاشی ها ترک بر میدارد ٬لباسهاکهنسال میشود وتاقچه ها از یاد میروند . آیا من هم از یاد میروم آیا همچنان دلتنگ میمانم ٬آیاغربت مرا پایانی است آیا کودکان فردا که مردی یا زنی پیوسته در میان باران قدم می زنند ومهربونی رامی سرایند مرا به خاطر خواهند آورد .

(تقدیم به خواهرم )