*** ناله هایِ مرغِ عشق ***

*** ناله هایِ مرغِ عشق ***

مرغِ عشقی در قفس زندانی ام .
بهرِ آب و دانه ای , قربانی ام .

من به عمرِ خود ندیدم رنگِ گُل .
شادیِ بهار را بی معنی ام .

دور کن تاوانِ این تحقیر را .
شوقِ پروازی بده ارزانی ام .

مانده ام در کُنجِ شومِ این قفس .
با دل و با دیده یِ بارانی ام .

من ندانم معنیِ پرواز چیست .
پس کجاست آن شهرتِ کیهانی ام .

چون که دارم قامتی خوش خطّ و خال .
این چنین در دام ها زندانی ام .

تا به کِی از این قفس به آن قفس .
طی شود این عمرِ پوچ و فانی ام .

ای عظیم آزاد کن من را ز دام .
تا ببینی جلوه یِ عرفانی ام .
*******************
شعراز عبدالعظیم عربی= خوزستان .