پارت 1
ا/ت و جیمین. اسمشون که میومد، بقیه انگار یه فیلم رمانتیک جلوی چشمشون میدیدن. این دو نفر، از اون زوج هایی بودن که عشقشون از چشم هاشون میبارید. نفسشون به نفس هم بند بود. یه روز گرم تابستونی، وقتی داشتن تو کافه مورد علاقه شون قهوه میخوردن و دستای همو تو دست داشتن، جیمین یهو با اون چشمای شیطونش به ا/ت نگاه کرد و گفت: "ا/ت! نظرت چیه یه سفر بریم به بوسان؟ بریم همون هتل معروفه، پارادایس!"
چشمای ا/ت برق زد. "واقعاً جیمین؟ وای! آره! آره!"
ذوقشون از سقف کافه زده بود بالا. قرار شد هفته بعد برن.ا/ت چمدونش رو آماده کرد، لباسای خوشگلشو گذاشت کنار. جیمین هم همینطور. یه هیجان شیرین تو وجود هر دو نفر بود.
صبح روز موعود، آفتاب تازه داشت خودشو نشون میداد که جیمین با ماشین مشکیش اومد دنبال ا/ت. بوق زد و ا/ت با لبخند، اومد بیرون. یه پیراهن تابستونی گلدار پوشیده بود که جیمین عاشقش بود.
جیمین از ماشین پیاده شد، چمدون ا/ت رو از دستش گرفت و یه بغل محکم بهش داد. "صبح بخیر پرنسس من! آماده ای واسه ماجراجویی؟"
ا/ت سرشو تو سینه جیمین قایم کرد و نفس عمیقی کشید. "با تو، همیشه آماده ام."
راه افتادن. آهنگای مورد علاقه شون رو با صدای بلند گذاشته بودن و باهاش میخوندن. هر از گاهی به هم نگاه میکردن و لبخندای شیرین میزدن. انگار دنیا رو بهشون داده بودن. بعد از چند ساعت رانندگی، بالاخره به هتل پارادایس بوسان رسیدن.
اتاقشون رو گرفتن. یه اتاق دلباز با بالکن رو به دریا. ا/ت با ذوق دوید سمت بالکن. "وای جیمین! نگاه کن! چقدر قشنگه!"
جیمین از پشت بغلش کرد، چونشو گذاشت رو شونه اش و با هم به آبی بی کران دریا خیره شدن. "مثل خودت قشنگه عشقم."
بعد از اینکه وسایلشونو چیدن، رفتن و کلی تو هتل و اطرافش گشتن. کنار ساحل قدم زدن، دست تو دست، صدای موجا تنها موسیقی ای بود که تو گوششون میپیچید. عصر که شد، تصمیم گرفتن برگردن اتاق.
شب شده بود و ستاره ها تو آسمون بوسان میدرخشیدن. ا/ت داشت ظرفای شام رو که خودشون آماده کرده بودن از روی میز جمع میکرد که بشوره. خم شده بود و داشت بشقاب ها رو میذاشت تو سینک، که یهو جیمین از پشت سر بغلش کرد. "کجا؟ تو مگه برای شستن ظرف اومدی اینجا؟"
ا/ت یه جیغ کوچولو کشید و خندید. "جیمین! بذار ظرفا رو بشورم!"
جیمین بدون اینکه حرفی بزنه، ا/ت رو از زمین بلند کرد. ا/ت دست و پا میزد، اما بیشتر از ترس، از روی ذوق و شیطنت بود. "جیمین! بذارم زمین! آخ! دیوونه!"
ادامه دارد......
چشمای ا/ت برق زد. "واقعاً جیمین؟ وای! آره! آره!"
ذوقشون از سقف کافه زده بود بالا. قرار شد هفته بعد برن.ا/ت چمدونش رو آماده کرد، لباسای خوشگلشو گذاشت کنار. جیمین هم همینطور. یه هیجان شیرین تو وجود هر دو نفر بود.
صبح روز موعود، آفتاب تازه داشت خودشو نشون میداد که جیمین با ماشین مشکیش اومد دنبال ا/ت. بوق زد و ا/ت با لبخند، اومد بیرون. یه پیراهن تابستونی گلدار پوشیده بود که جیمین عاشقش بود.
جیمین از ماشین پیاده شد، چمدون ا/ت رو از دستش گرفت و یه بغل محکم بهش داد. "صبح بخیر پرنسس من! آماده ای واسه ماجراجویی؟"
ا/ت سرشو تو سینه جیمین قایم کرد و نفس عمیقی کشید. "با تو، همیشه آماده ام."
راه افتادن. آهنگای مورد علاقه شون رو با صدای بلند گذاشته بودن و باهاش میخوندن. هر از گاهی به هم نگاه میکردن و لبخندای شیرین میزدن. انگار دنیا رو بهشون داده بودن. بعد از چند ساعت رانندگی، بالاخره به هتل پارادایس بوسان رسیدن.
اتاقشون رو گرفتن. یه اتاق دلباز با بالکن رو به دریا. ا/ت با ذوق دوید سمت بالکن. "وای جیمین! نگاه کن! چقدر قشنگه!"
جیمین از پشت بغلش کرد، چونشو گذاشت رو شونه اش و با هم به آبی بی کران دریا خیره شدن. "مثل خودت قشنگه عشقم."
بعد از اینکه وسایلشونو چیدن، رفتن و کلی تو هتل و اطرافش گشتن. کنار ساحل قدم زدن، دست تو دست، صدای موجا تنها موسیقی ای بود که تو گوششون میپیچید. عصر که شد، تصمیم گرفتن برگردن اتاق.
شب شده بود و ستاره ها تو آسمون بوسان میدرخشیدن. ا/ت داشت ظرفای شام رو که خودشون آماده کرده بودن از روی میز جمع میکرد که بشوره. خم شده بود و داشت بشقاب ها رو میذاشت تو سینک، که یهو جیمین از پشت سر بغلش کرد. "کجا؟ تو مگه برای شستن ظرف اومدی اینجا؟"
ا/ت یه جیغ کوچولو کشید و خندید. "جیمین! بذار ظرفا رو بشورم!"
جیمین بدون اینکه حرفی بزنه، ا/ت رو از زمین بلند کرد. ا/ت دست و پا میزد، اما بیشتر از ترس، از روی ذوق و شیطنت بود. "جیمین! بذارم زمین! آخ! دیوونه!"
ادامه دارد......
- ۲۷.۸k
- ۳۱ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط