ارت چهارم | یک اتفاق غیرمنتظره 🩷

ارت چهارم | یک اتفاق غیرمنتظره 🩷

صدای زنگ دانشگاه بلند شد.

دانشجوها یکی‌یکی وسایلشون رو جمع می‌کردن و از کلاس بیرون می‌رفتن.

ا/ت دفترش رو بست و داخل کیفش گذاشت. هنوز مشغول مرتب کردن وسایلش بود که صدای تهیونگ رو شنید.

تهیونگ: خانم پارک!

ا/ت سرش رو بلند کرد.

ا/ت: بله؟

تهیونگ: قراره همین‌جا بمونی یا میای بیرون؟

ا/ت لبخند کوچیکی زد.

ا/ت: الان میام.

تهیونگ از جاش بلند شد و منتظر موند.

ا/ت: تو همیشه این‌قدر عجله داری؟

تهیونگ: نه، فقط نمی‌خوام برای ناهار توی صف طولانی گیر کنم.

ا/ت خندید.

ا/ت: پس خیلی هم اهل غذا خوردنی!

تهیونگ: فکر کنم این تنها چیزیه که توی دانشگاه ارزش انتظار کشیدن داره.

هر دو از کلاس خارج شدن.

راهروهای دانشگاه شلوغ بود. صدای صحبت دانشجوها از هر طرف شنیده می‌شد.

ا/ت: راستی، کافه دانشگاه کدوم طرفه؟

تهیونگ: مستقیم برو، بعد سمت چپ.

ا/ت: ممنون.

تهیونگ: نمیای؟

ا/ت با تعجب نگاهش کرد.

ا/ت: کجا؟

تهیونگ: کافه دیگه! مگه نمی‌خواستی بری؟

ا/ت: چرا، ولی فکر کردم خودت می‌خوای بری.

تهیونگ شونه‌ای بالا انداخت.

تهیونگ: خب، می‌تونیم با هم بریم.

ا/ت بعد از چند لحظه مکث گفت:

ا/ت: باشه.

چند دقیقه بعد، هر دو وارد کافه دانشگاه شدن.

تهیونگ یکی از میزهای کنار پنجره رو انتخاب کرد.

تهیونگ: اینجا خوبه؟

ا/ت: آره، خیلی خوبه.

تهیونگ: چی می‌خوری؟

ا/ت: احتمالاً قهوه.

تهیونگ: احتمالاً؟

ا/ت: هنوز تصمیم نگرفتم!

تهیونگ خندید.

تهیونگ: انتخاب سختیه واقعاً!

ا/ت هم خندید.

چند دقیقه بعد، سفارش‌هاشون آماده شد.

ا/ت لیوان قهوه‌اش رو برداشت و نگاهی به اطراف انداخت.

ا/ت: دانشگاه خیلی بزرگ‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم.

تهیونگ: هنوز جاهای زیادی هست که ندیدی.

ا/ت: مثلاً؟

تهیونگ: کتابخونه مرکزی، باغ دانشگاه، سالن موسیقی...

ا/ت: سالن موسیقی هم داریم؟

تهیونگ: آره، ولی فکر نکنم به این زودیا پیداش کنی!

ا/ت: چرا؟

تهیونگ: چون خودم بعد از دو سال هنوز بعضی وقتا مسیرش رو گم می‌کنم!

ا/ت با صدای بلند خندید.

در همین لحظه گوشی تهیونگ روی میز لرزید.

نگاهی به صفحه انداخت.

پیام از جونگ‌کوک:
«کجایی؟ قرار بود امروز با هم ناهار بخوریم!»

تهیونگ جواب داد:

«کافه‌ام. الان میام.»

ا/ت: کاری پیش اومده؟

تهیونگ: آره، یکی از دوستامه. باید برم.

ا/ت: باشه، ممنون بابت امروز.

تهیونگ از جاش بلند شد.

تهیونگ: خواهش می‌کنم، هم‌نیمکتی!

ا/ت لبخند زد.

تهیونگ از کافه خارج شد و ا/ت دوباره تنها شد.

اما درست وقتی که می‌خواست قهوه‌اش رو تموم کنه، صدای دختری از پشت سرش بلند شد.
دیدگاه ها (۰)

🩷 hׁׅ֮υׁׅꭈׁׅtׁׅ — پارت چهارمحدود یک هفته از آخرین دیدارشان گ...

💜 پارت اول | شبی که همه‌چیز شروع شد صدای موسیقی کل بار رو پر...

💜 تک‌پارتی: به بی‌تی‌اس توهین نکن!ژانر: مافیا، کمدی، اکشن | ...

🖤 قسمت سوم: برخورد دوباره ژانر: مافیایی | عاشقانه | کمدی | ا...

🌷 𝐅𝐋𝐎𝐖𝐄𝐑𝐒ραят 6 | آدمِ دردسرسازیک هفته از شروع ترم گذشته بود...

True Love③①ا/ت: تهیونگتهیونگ: جانما/ت: من الان لباسی ندارم ه...

فاصله یک لبخند تا جنون

🖤 عروس مافیا | پارت پنجمعمارت جونگ‌کوک | ساعت ۳ بعدازظهرا/ت ...

🌷 𝐅𝐋𝐎𝐖𝐄𝐑𝐒بخش دوم | پارت ۲ — بالاخره گفتمبعد از آن روز، همه‌چ...

🖤🏍️ Tokyo Revengers — دختر رئیسپارت چهارم: امروز نیومدی؟ساعت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط