می‌خواستم درختی همیشه بهار باشم. جاودان، در جنگلی که برگ

می‌خواستم درختی همیشه بهار باشم. جاودان، در جنگلی که برگ هایش عطر تو را داشت و طلوع‌اش مثل چشم های تو بود.
حالا من را ببین، نهال کوچکی که خشک شده، چشم به راه آفتابِ لبخند تو.