هی رفیق...!!!

هی رفیق...!!!

بغض هایم را مسخره نکن...!

به سه نقطه های آخر حرف هایم نخند...!!!

تمام زندگیم نقطه چین است...!!

اینها تمام نوشته های تاریکی ذهن و دنیای من است…

اینجا کلبه ی وحشت من است!

چرخ و فلک خاطره هاست…

سکوت چشم ها و سرسره بغض هاست…

در دنیای تاریک و سیاه من خبری از گل و درخت نیست!

روشنی نیست…سیاهی مطلق است..!

دوست خوب من!سکوت کن و رد شو!

چشم هایت را ببند تا تن لش زندگی مرده ام را نبینی!

گوش هایت را بگیر تا ...

صدای ناله ها و زجه زدن هایم را نشنو...


در دنیای من...بی کسی, دلتنگی و حسرت بیداد میکند…!

اینجا من هستم و من و من!

اینجا بجز من و بغضهایم چیز دیگری نیست!

هیچی نگو…

نخند…

اشک نریز…

ترحم نکن…

فقط رد شو…!


اینجـــا من مینویســـم
خـــودم را
لحظه هـــایم را
عصبـــانیتم را
دلتنگی هـــایم را
غرغر هـــایم را

گله هـــایی که هیچگاه
به زبـــان آورده نمیشـــوند
و مدام نوشتـــه میشونـــد
چیزهـــایی
که روزی آزارم میـــداده

خـــودم را . . .
تـــورا . . .
اورا . . .
همـــه را . . .
توی آشفته تریـــن لحظات
هـــم مرا ببینی ظاهـــرم آرام است

اما اینجـــا کلمه هام فریـــاد است
اینجـــا مال مـــن است . . .
مال خـــودم . . .
هر جـــور دلم بخواهـــد
توش مینویســـم
تا آرامم کنـــد
وقتی صدا کـــم می آورم
وقتی بغض میکنـــم . . .
وقتی میمیـــرم . . .
هر کس دلـــش گرفته است
از اینجـــا برود
اینجـــا
اتـــاق ترک خورده
خـــاطرات من است . . .
زیاد ...