آن که در حلقه ی ما آتش بسیار گذاشت

آن که در حلقه ی ما آتش بسیار گذاشت
رفته از خاطره و یک دل بیمار گذاشت

هر نشانی که از آن شعله به من باز رسید
تا سرو پای وجودم غم دیدار گذاشت

دست هر عاطفه افتاد و کمی رحم نکرد
آرزوهای دلم را زیر آوار گذاشت

با همان جوهر آتش قلمی سرخ کشید
آتشی را که مرا سوخت به تکرار گذاشت

نور هر آینه خشکید سحری تار رسید
عشق هر آینه را هم به دلی زار گذاشت