صُبح،

صُبح،
حصار دلچسبی است،
که هیچگاه هوس شکستنش از سر
آدم نمی گذرد!
مگر می‌شود
عطر چای,
گلِ ریحان,
خوشه‌های گندم,
و؛
دست‌های خورشید که دور تن زمین پیچیده
می شود را
نخواست؟!