توصيه به شرح گلشن راز

توصيه به شرح گلشن راز
در اوایل سال 1358، یک کتابچه شعر کوچک که فقط حدود چهل پنجاه بیت از اشعار شمس تبریزی و جناب مولوی در آن وجود داشت، به دستم رسید و من هم شروع به مطالعه آن نمودم. با وجود اینکه آشنایی زیادی نسبت به عشق و عرفان نداشتم، اما هنوز زمانی از خواندن شعرها نگذشته بود که طوفانی از عشق در من ایجاد شد.
در آن کتاب، نام بسیاری از کتب شعرا و عرفاي بزرگ آمده بود که من بیش از 21 عنوان از آنها را مانند: شرح گلشن راز شبستری، مثنوی معنوی مولانا، کلیات سنائی و چند کتاب از عطار نیشابوری را يادداشت كردم تا آنها را از بازار خریداری کنم. پس از مدتی، مقداری پول تهیه کردم و برای خرید آنها به بازار رفتم. در بازار خیلی از کتاب فروشی ها به من پیشنهاد می دادند که آن کتاب­ها را نخرم و یا برخی هم از روی دلسوزی مرا نصیحت می­ کردند تا از خرید آن کتاب­ها منصرف شوم؛ اما هر چه آنان در این باره آیه یأس می­ خواندند، ذوق و شوق من برای خرید آن کتاب­ها بیشتر می ­شد.
بالأخره، کتاب­ها را به هر نحوی که بود، در کتاب فروشی ها پیدا کرده، خریدم و آنها را بر دوش گرفته و به خانه آوردم. به جهت ذوق و شوق فراوانی که به آن کتابها داشتم، سردرگم شده بودم و نمی­ دانستم کدام یک را اول مطالعه نمایم؛ تا اینکه بعدازظهر روز بعد، در خواب جوانی خوش­ سیما و نورانی را دیدم که نزد من آمد و دست مرا با محبت گرفت و كنار كتابخانه شخصي ام آورد و كتاب شرح گلشن راز شبستري را از كتابخانه برداشته و به من داد و توصيه نمود كه «اين كتاب را بيشتر بخوان.» لحظاتي در فكر و انديشه سفارش ايشان بودم كه از آن رؤيا بيدار شدم. بعدها متوجه شدم، آنچه در قلب من می گذرد و می خواهم، در این کتاب وجود دارد.