بہ همین دلخوشم ,

بہ همین دلخوشم ,
ڪہ هنوز دلواپسے هایم را بلدے ..
وقتے دلم مے گیرد ,
بے آن ڪہ بگویم پنجرہ را باز مے ڪنے ..

وقتے باران مے بارد ,
در لیوان خودت برایم چاے مے ریزے و
پردہ را ڪنار مے زنے ..
براے دست هایم نگرانے
وقتے مے لرزد و سڪوت مے ڪند و
نگاهت را با بے قرارے ام هماهنگ مے ڪنے ..

من همین را در تو مے پرستم ,
ڪہ اگر بخواهم عڪس روے دیوار را بر مے دارے ,
حتے اگر لبخند سحرانگیزت را قاب گرفتہ باشد ..

تو خوب مے دانے ,
جز من ڪسے نباید اسیر جادویت باشد ..
بہ من فرصت بدہ ,
تا در ڪنار تو ناشڪیباترین عاشق جهان باشم ...