we

we
s2
Part 23

نیک: با مایا با عجله لباس پوشیدیم* یک دقیقه صبر کن فندقم اومدیم
آنیا: مامان مایا صداتون میزن
مایا: داریم میایم عزیزم *تا مطمئن شدم لباس پوشیدیم در رو باز کردم اومد تو*
تو کی اومدی جوجه؟!
آنیا: مامانم میرفت دکتر منو گذاشت اینجا
حتی شب هم میمونم اینجا
مایا: *قیافه نیک در هم رفت*

*چند وقت پیش قبل از رفتن به ویلا با لیون و هانا داشتیم از کنار در اتاق مامان و بابای نیک میگذشتیم که صحبت های مامانم و بابای نیک رو اتفاقی شنیدیم*

لیرا:بیچاره آنیا..دلم به حالش خیلی میسوزه
ویلیام: کاریش نمیشه کرد
لیرا: وضعیتش وخیمه؟
ویلیام: آره..آنیا رو میخواد بیاره اینجا
هیچی نمیدونه..
لیرا: ولی برای نیکول خوشحالم..بلاخره دارع درد چند سالع اش رو پایان میده
ویلیام: منم همینطور
لیرا: کی..انجامش میده؟!
ویلیام؛ دو روز دیگه
*پشت در*
مایا:یعنی چی؟!..
نیک: فکر کنم مامانم تصمیمش رو گرفته* زمزمه با بی حوصله *
مایا: چه تصمیمی؟
نیک: مامانم سرطان سینه درجه 3 دارع
یک سال پیش یادت میاد اومد خونمون و تو با آنیا آشنا شدی؟!
اون موقع اومده بود با بابام در این باره صحبت کنه
مایا: نیک منو دیونه نکن و بگو ماجرا از چه قراره
نیک: اون مامانم اومده بود از بابام رضایت بگیره..رضایت گرفتن آمپول خودکشی
مایا: چییی؟

*پایان فلش بک*

انیا؛ داداشی چیزی شده؟
نیک: نه کوچولوی من
بیا بریم شام بخوریم امشب باید راه بیوفتم*بلندش کردم و رفتیم سر میز شام*