بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام :
فَاعْمَلُوا وَ اَنْتُمْ فى نَفَسِ الْبَقاءِ -اکنون که در قید حیات هستید نفس می‌ کشید عمل کنید،
وَالصُّحُفُ مَنْشُورَةٌ، وَالتَّوْبَةُ مَبْسُوطَةٌ، وَالْمُدْبِرُ يُدْعى، وَالْمُسىءُ يُرْجى - تا پرونده‌ها گشوده، و راه توبه باز است، و رویگردان از حق، به حق دعوت مى‌شود، و عاصى را امید مى‌ دهند،
قَبْلَ اَنْ يَخْمُدَ الْعَمَلُ، وَيَنْقَطِعَ الْمَهَلُ، وَ يَنْقَضِىَ الاَجَلُ، وَ يُسَدَّ بابُ التَّوْبَةِ - پیش ازآنکه چراغ عمل خاموش گردد، و مهلت از دست برود، و مدّت عمر سر آید، و راه توبه بسته شود،
وَ تَصْعَدَ الْمَلائِكَةُ - وپیش از آن که فرشتگان با نامه‌های بسته شده به آسمان روند،
فَاَخَذَ امْرُؤٌ مِنْ نَفْسِهِ لِنَفْسِهِ، وَ اَخَذَ مِنْ حَىٍّ لِمَيِّت، وَ مِنْ فان لِباق، وَ مِنْ ذاهِب لِدائِم -انسان باید از همه قدرت خویش براى خود، و از حیات براى مرگ، و از امور فانى براى حیات باقى، و از آنچه از دست مى‌رود براى جاى ابدى توشه برگیرد.
شرحی مختصر :
موفقیت، پیروزی و سعادت، در گروی قدرشناسی از یک سو، و فرصت شناسی از سوی دیگر می‌باشد.
قَدر یعنی اندازه و مقدرات یعنی اندازه‌ها. مقدرات - اندازه‌ ها را برای هر چیزی، خداوند علیم و حکیم قرار داده است: إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ - مائیم که همه چیز را به با اندازه آفریدیم.(سوره قمر آیه 49)
اما این به معنای حاکمیت جبر بر تمامی امور انسان نمی‌باشد، بلکه آدمی اختیار دارد تا انتخاب کند که خودش را در کدام اندازه‌ها قرار دهد.
و اما فرصت، یعنی همین عُمر، با تمامی قوا و امکاناتی که در اختیار داریم؛ و البته نه تنها عُمر آدمی در این دنیا به سوی پایان می‌رود، بلکه فرصت‌ها با سرعت بیشتری از دست می‌ روند و توان‌ها کاهش می‌یابند؛ چنان که در پیری، قوای ذهنی و جسمی فرسوده می‌شوند.
بنابراین، تنها فرصت ما برای عمل، تا زمانی است که در این دنیا، زنده هستیم و زندگی می‌کنیم، و البته در هرزمان نیز امکان هر عملی را نداریم. گاهی بدن ضعیف می‌شود و گاهی فرصت از دست می‌رود و عمل خیر و ضروری، مصداق - نوش دارو پس از مرگ سهراب . می‌شود!
در تاریخ اسلام، رویکرد و عملکرد توّابین، بهترین درس و تجربه می‌ باشد که بصیرت نداشتند، به موقع در میدان دفاع از اسلام و حمایت از امام زمان خویش بر نخاستند، اما پس از به شهادت رسیدن امامشان،فهمیدند که خطا کردند و برگشتند، اما چه فایده؟!(ادامه دارد...)