کاش عشقی بود ، تا با سوز جان می ساختیم

کاش عشقی بود ، تا با سوز جان می ساختیم
روز و شب می سوختیم و ، با جهان می ساختیم

کاش در کنج قفس هم ، یاد گلرویی بسر
داشتیم و ، با جفای باغبان می ساختیم

عمر ما هم گر بهاری داشت در دوران خویش
چون چمن ، با برگ ریزان خزان ، می ساختیم