پدربزرگ می گفت: روزگار خوبی بود روزگارِ جادو_گرچه مشقّاتِ
پدربزرگ می گفت: روزگار خوبی بود روزگارِ جادو_گرچه مشقّاتِِ بسیاری هم داشت.آن وقت ها،آدم ها سنگ می شدند اما سنگ نمی ماندند.به هر صورت،دیر یا زود،کسی از راه می رسید و طلسمی را می شکست.آن وقت ها،آدم ها تبدیل می شدند امّا مبدّل نمی ماندند.همیشه رَجعتی به خود وجود داشت ؛ به آدمیت،به صفا،به ناسنگی.
چه روزگار خوبی بود روزگارِ گنج های پنهان و رنج های آشکار.هر جست و جوی علّتی داشت؛ علّتی قابل قبول و موجّه و دلپسند.هر حرکتی،به سویی بود؛ به سویی که در نهایتِ آن کورسویی بود.غم را آدمیزاد می دانست که برای چه باید داشت؛ شادی را هم
💯
چه روزگار خوبی بود روزگارِ گنج های پنهان و رنج های آشکار.هر جست و جوی علّتی داشت؛ علّتی قابل قبول و موجّه و دلپسند.هر حرکتی،به سویی بود؛ به سویی که در نهایتِ آن کورسویی بود.غم را آدمیزاد می دانست که برای چه باید داشت؛ شادی را هم
💯
- ۱۴۳
- ۳۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط