کلبه ای خواهم ساخت در دیاری

کلبه‌ای خواهم ساخت،
در دیاری که در آن، ردی از آدم‌ها نیست
هیچکس آنجا نیست،
دور خواهم شد از این شهر،
از این حصر، از اجبار، جنون...
و به خورشید سلام،
و رها خواهم شد
و رها خواهم زیست،
کلبه‌ای خواهم ساخت
و خودم را به تماشای سکوت،
و به آغوشِ خدا خواهم داد ...
♥️
دیدگاه ها (۴)

آخرین بازمانده از عشق

زندگی در گذر است جوانی هم رهگذر.

عاشقانه های شبنم

✲ لذتبخش‌ترین چیز در زندگی من خوابه حداقلش اینه که می‌تونم ر...

عاشقانه های شبنم

دوای دردِ من،نه قرص است، نه زمان،نه فراموشی…دوای دردِ من شای...

✦ اولین گناه ✦فصل بیست‌وسوم: روزی که زنده بودیم---صبح.چشمانم...

«دیروز، دوباره عاشقت شدم. آن‌قدر زیبا بودی که بارها خواستم ب...

می‌گویند «او رفته است»؛ کلمه‌ها را طوری ادا می‌کنند که انگار...

سلام و احترام 🌹آدم‌های بزرگ قامتشان بلندتر نیست! خانه‌شان بز...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط