سالک شدم و میل به عرفان تو دارم

سالک شدم و میل به عرفان تو دارم
شاعر شدم و ربط به چشمان تو دارم

در حرف زدن هم ادبم سوژه ی شعر است،
تا فنّ بیان از هنرستان تو دارم

در حبس ابد ماندن آغوش تو خوب است
دیوانه ام و شوق به زندان تو دارم!

ابروی تو درهم بشود جذب کننده است
از بس که ارادت به رضاخان تو دارم!

هر غنچه اش از خنده ی تو وام گرفته
دلبستگیِّ خاص به گلدان تو دارم