نقدی بر هملت 2024

هملت ساخته‌ی شان ماتیاس برداشتی سطحی از یک عَُمقِ دراماتیک برای عنصرِ بی‌بدلیلِ شکسپیر در ادبیاتی است که تعریفِ کلاسیکِ آن برای علاقه‌مندان به این حوزه مانند قرآن واجب‌الاجرا است. در این برداشتِ سطحی ایان مک‌کلن در نقشی ظاهر می‌شود که هرگز برای او نیست. بازیگری که بهترین کاراکترِ ساخته شده از او را در «ارباب حلقه‌ها» و «هابیت» پیتر جکسون می‌توان یافت، بیشتر بدردِ روحِ پدرِ هملت می‌خورد تا کسی که بعدها از عشقِ اوفیلیا و انتقام از عمویش مجنون می‌شود و تله موش برای تماشاگران اجرا می‌کند. مسئله‌ی اصلی من، چرا که بسیار با چُنین ساخته‌ای مسئله دارم، زبانِ کلاسیک و عدمِ تناسب نسبیت با عصرِ امروزی است. با حفظ این زبان نمی‌توان میزان‌سن و یا دکوپاژی امروزی به پروژه القا کرد و اسمش را گذاشت شکلِ امروزیِ «هملت». هرولد بلوم در «هملت: شعر بی‌کران» به این مهم اشاره دارد که نظمِ ادبی در این اثرِ شاهکارِ شکسپیر نیازمندِ خوانشی منظم برای به اجرا در آوردن چُنین درامی دارد. من در این فیلم چُنین خوانشِ منظمی را ندیدم. یان کات در «شکسپیر معاصر ما» در حال جدالِ زمانی با یک درامِ چندبُعدی است که توصیه من به لذّت و درسی است که خوانش این کتاب به علاقه‌مندان خواهد داد و...
برای مطالعه‌ی متن کامل از لینک زیر استفاده کنید.
https://longtake.ir/mag/?p=25749
برای مشاهده‌ی ویدئوی مرتبط از لینک زیر استفاده کنید.
https://aparat.com/v/jkc230d