شهادت مظلومانه امام علي النقي عليه السلام را تسلیت عرض می
شهادت مظلومانه امام علي النقي عليه السلام را تسلیت عرض می نمایم.
يكي از كارهاي مهم امام هادي(ع) كه امامان قبل از ايشان نيز، اهميت بسيار به آن مي دادند، حفظ خط فكري و فرهنگي تشيع و جلوگيري از القائات مخالفان بود. اين كار، نياز به تربيت شاگردان برجسته و تشكيل حوزه ي علميه و تدريس فقه و عقايد اصول اسلامي داشت كه در عصر امام علي النقي(ع) نيز ادامه يافت. آن حضرت شاگردان برجسته اي همچون حضرت عبدالعظيم حسني، ابن سكيت اهوازي، اسماعيل بن مهران، ابوهاشم جعفري، جعفر بن سهيل و تربيت كرد و حوزه ي علمي فعال و پرتلاشي به وجود آورد. آن امام بزرگوار، در تحكيم و استواري فقه، عقايد و فرهنگ تشيع، همت جدي و وسيعي نمود و كتبي نيز در اين زمينه نگاشت از قبيل: رساله اي در رد جبر و تفويض، رساله اي در اثبات عدل و المنزلةبين المنزلتين، رساله اي در احكام دين و همچنين حضرت امام علي النقي(ع) براي معرفي سيماي تابناك اسلام راستين، جلسات متعددي را براي بحث پيرامون مسايل مختلف عقيدتي، فكري و اجتماعي برگزار كرد و در اين جلسات به سؤالات و شبهات مطرح شده پاسخ مي داد. جمع زيادي از بزرگان علم و ادب نزد ايشان گرد مي آمدند و از درياي بيكران دانش آن حضرت بهره مي بردند. امام هادي(ع) همواره، پناهگاه نيازمندان و گرفتاران بود و هيچ گاه آنان را نااميد از خانه ي خويش نمي راند. سرانجام حضرت امام علي النقي الهادي(ع) پس از حدود چهل و دو سال زندگي و سي و سه سال امامت، در سوم رجب سال 254 هجري قمري بر اثر زهري كه با دسيسه ي معتز(سيزدهمين خليفه ي عباسي) توسط معتمد عباسي به آن حضرت خوراندند، به شهادت رسيد و آن امام بزرگوار را در شهر سامرا، به خاك سپردند. دوران امامت امام هادي(ع) در سخت ترين شرايط، در زمان خلافت پانزده ساله ي ديكتاتوري متوكل و سپس خلفاي بعدي سپري گرديد.
يكي از كارهاي مهم امام هادي(ع) كه امامان قبل از ايشان نيز، اهميت بسيار به آن مي دادند، حفظ خط فكري و فرهنگي تشيع و جلوگيري از القائات مخالفان بود. اين كار، نياز به تربيت شاگردان برجسته و تشكيل حوزه ي علميه و تدريس فقه و عقايد اصول اسلامي داشت كه در عصر امام علي النقي(ع) نيز ادامه يافت. آن حضرت شاگردان برجسته اي همچون حضرت عبدالعظيم حسني، ابن سكيت اهوازي، اسماعيل بن مهران، ابوهاشم جعفري، جعفر بن سهيل و تربيت كرد و حوزه ي علمي فعال و پرتلاشي به وجود آورد. آن امام بزرگوار، در تحكيم و استواري فقه، عقايد و فرهنگ تشيع، همت جدي و وسيعي نمود و كتبي نيز در اين زمينه نگاشت از قبيل: رساله اي در رد جبر و تفويض، رساله اي در اثبات عدل و المنزلةبين المنزلتين، رساله اي در احكام دين و همچنين حضرت امام علي النقي(ع) براي معرفي سيماي تابناك اسلام راستين، جلسات متعددي را براي بحث پيرامون مسايل مختلف عقيدتي، فكري و اجتماعي برگزار كرد و در اين جلسات به سؤالات و شبهات مطرح شده پاسخ مي داد. جمع زيادي از بزرگان علم و ادب نزد ايشان گرد مي آمدند و از درياي بيكران دانش آن حضرت بهره مي بردند. امام هادي(ع) همواره، پناهگاه نيازمندان و گرفتاران بود و هيچ گاه آنان را نااميد از خانه ي خويش نمي راند. سرانجام حضرت امام علي النقي الهادي(ع) پس از حدود چهل و دو سال زندگي و سي و سه سال امامت، در سوم رجب سال 254 هجري قمري بر اثر زهري كه با دسيسه ي معتز(سيزدهمين خليفه ي عباسي) توسط معتمد عباسي به آن حضرت خوراندند، به شهادت رسيد و آن امام بزرگوار را در شهر سامرا، به خاك سپردند. دوران امامت امام هادي(ع) در سخت ترين شرايط، در زمان خلافت پانزده ساله ي ديكتاتوري متوكل و سپس خلفاي بعدي سپري گرديد.
- ۱.۱k
- ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط