عاشقانه

جـــوانــی رفــت از ایـــن عمـــر گــــرانــم
چـــه نـا زیبـــا گــذشــت عمــر جـــــوانــم
ز دســــت بخــــت و اقــــبال بـــــدِ خـود
تمــــام لحــــــظه ها را در فـــــغانــم
چــو گـــل پــژمرده گــردیــدم در این باغ
نــــــــکرده آبیـــــــــاری بـــاغبــــــــانــم
زمــان می چــرخــد و مــن بـی سرانجام
به روی نقــــطه ای در ایــــن زمــــــانــم
تــــو ای محــــبوب مـن گــاهی نــظر کـن
بــه انـــــــدام نحــــــیف و نــاتــــوانــم
ز درد عشـــــــق جــانــــسوز تــو اینـــــک
شـــــده بیـــــــمار افـــــــکار و روانــــــم
تــــغزل می نویـــــــسم وصــــف چشـــمت
ز الفـــــــاظ زبـــــانِ بــــی زبـــــانــم
نبـــــودم عـــــالمـــــی جُــــز عـــالـــم تــو
نکــــــــردی عــــــــالمت را آشــــــــــیانــم
وفــاداری بــــــکن یــک دم به عـــــهدت
نکــــــــن خــــود را نـــــــهان از دیــدگانـم
تــو فــانـــــوس رهِ تــاریـــــــک مـن بــاش
کــه مهـــــــتابــــی نــــــدارد آســــــمانـــم
مــــرا دیــــــوانه می خواننــــــد و مجنون
کــه چــــون نـــام تو مــی آرم زبــــــانــم
نمـــــی ســـوزد تنـــم جـــز آتــــش عشـــق
مــــرا در آتـــــش افــــکن مـــــهربـــانـــم